Krośnice - atrakcje turystyczne

Unikatowa flora i fauna tego obszaru, bogactwo krajobrazowe i historyczne były powodem, dla którego utworzono tu Park Krajobrazowy Dolina Baryczy. Milicka Dolina Baryczy jest największym parkiem krajobrazowym w Polsce. Jego powierzchnia wynosi 87 tys. ha. Park powstał w 1996 r. Składają się nań wielkie kompleksy leśne i wodne. Samych ptaków rozpoznano tu 270 gatunków. Spośród najrzadszych warto wymienić: czaple purpurową, bąka, bociana czarnego, perkoza rdzawoszyjnego, zausznika, żurawia i orła bielika. W 2000 roku Stawy Milickie znalazły się wśród 13 obszarów wodnych, objętych światowym programem ochrony jezior Living Lakes, obok takich miejsc jak Jezioro Bodeńskie, Jezioro Bajkał czy Morze Martwe. Dzięki sprzyjającym walorom przyrodniczym i dobrze przygotowanej bazie turystycznej powiat milicki to, świetne miejsce do spędzania wolnego czasu. Na gości czekają bogate w owoce runa leśnego lasy, oznakowane trasy rowerowe i piesze. Istnieje możliwość uprawiania turystyki kwalifikowanej (wędkarstwo, jeździectwo, bird-watching).

Jest to gmina o charakterze wiejskim sąsiadująca bezpośrednio z Miliczem. Jest położona na terenie Parku Krajobrazowego Doliny Baryczy, wśród największego w Europie skupiska stawów (Stawy Milickie – obszar objęty programem ONZ „Living Lakes”, którego celem jest ochrona rzadkich obiektów wodnych na świecie) oraz wielkich połaci lasów. Stanowi wymarzone miejsce dla ornitologów, rowerzystów, kajakarzy oraz turystów pragnących odpocząć od zgiełku miasta wśród dzikiej, nieskażonej przyrody.

Położenie gminy jest bardzo korzystne przede wszystkim ze względu na bliskość stolicy powiatu Milicza oraz stolicy województwa Wrocławia. Gmina znajduje się 50 km od Wrocławia. Dużym atutem położenia Gminy jest bliskość drogi krajowej nr 15 oraz na zlokalizowanie na terenie gminy drogi wojewódzkiej nr 448. Miejscowość posiada także regionalne połączenie kolejowe z Oleśnicą i Krotoszynem. Krośnice są największą miejscowością w Gminie a ich położenie w otoczeniu kompleksów leśnych oraz stawów sprawia, że cała Gmina charakteryzuje się bardzo dobrymi warunkami do życia.

Zwarty kompleks stawów krośnickich o powierzchni niemal 500 ha objęty jest obrębem hodowlanym należącym do Zakładu Rybackiego „Krośnice” podległemu Państwowemu Zakładowi Budżetowemu „Stawy Milickie”. Stawy krośnickie leżą na terenie Parku Krajobrazowego „Dolina Baryczy” oraz Obszaru Natura 2000 i są jednym z wielu kompleksów stawowych wspólnie określanych mianem stawów milickich. Zaczęto je budować około 1600 r.; obecnie część z nich już nie istnieje, gdyż z braku wody uległa wypłyceniu i zarośnięciu lasem. W sumie jest tu 13 zbiorników, a największym akwenem jest staw Czarny Las liczący 119 ha. Na stawach tych prowadzi się głównie hodowlę karpi, ale także linόw, szczupakόw, płoci i sumów. Ponadto stawy krośnickie stanowią cenne siedlisko przyrodnicze, z którego korzystają rzadkie ptaki wodno-błotne np. orły bieliki, myszołowy, zimorodki, perkozy i wiele gatunków kaczek; taflę wody wielu stawów na osłoniętych i spokojniejszych miejscach porasta zwartym kobiercem chroniona paproć wodna – salwinia pływająca, zaś na groblach rosną okazałe i sędziwe dęby szypułkowe, z których kilka posiada status pomnika przyrody. Licznie występują płazy i gady, a w podmokłych lasach żyją jelenie, dziki, jenoty i kuny. Walory turystyczne gminy są niewątpliwie bardzo duże, klimat, przyrodę oraz walory turystyczne Krośnic doskonale oddaje obrazowy opis podróży jedną najbardziej reprezentatywnych tras turystycznych w Krośnicach - ścieżki przyrodniczo-edukacyjnej wzdłuż stawów milickich.

Ścieżka przyrodniczo-edukacyjna ma formę pętli, której długość wynosi niecałe 10 km. Jest to malownicza trasa, która wiedzie przez lasy i stawy. Zaczyna się ona niedaleko stacji kolejowej w Krośnicach, skąd obok XIX-wiecznych domów z rudy darniowej prowadzi w kierunku nieczynnego już stawu Zapasowego i stawu Chełm.

Dochodząc do granicy lasu zwiedzający kieruje się na prawo i po 100 metrach dociera do stawu Chełm. Następnie przechodząc groble kieruje się na wschód – po stronie prawej ciągnie się staw Chełm, zaś po lewej widać podmokły las olchowy (niegdyś sięgały aż dotąd stawy Zimochowy). Mijając kolejne stare dęby i dochodzi się do betonowego przyczółka oraz mnicha spustowego skąd rozciąga się panorama na staw Chełm.  Idąc dalej śródleśną drogą (dawna grobla) - na wschód i po 500 m dochodzi się do kolejnego punktu widokowego – gdzie roztacza się widok na staw Duża Przystań (po prawej) i staw Wrzosowy (po lewej) ze stanowiskiem chronionej i rzadkiej rośliny wodnej – grzybieni białych; stawy połączone są śluzą, na której widnieje data jej budowy – rok 1934. Jest to też dogodne miejsce do obserwacji ptaków przez lunetę. Kierując się następnie na północ, idąc poprzez drogę między stawami mijamy po prawej - Małą Przystań (mnich datowany na 1926 r.) i staw Mały Karol z licznymi stanowiskami salwinii pływającej, natomiast po lewej staw Wrzosowy. Grobla początkowo wiodąca pomiędzy Małym Karolem (po prawej) a stawem Brzozowym, by po kilkuset metrach doprowadzić nas do Dużego Karola (prawa strona) i stawu Lipsk. Po dojściu do granic kompleksu stawowego skręcamy groblą na północ. Po stronie lewej mija się staw Lipsk, a potem staw Graniczny; po stronie prawej płynie rów opaskowy, a nieco dalej rzeka Prądnia (Branda). Na grobli rośnie m.in. kilka potężnych buków. Po 1,5 km szlak zmienia kierunek na zachodni. Po stronie prawej rozciąga się las mieszany, po lewej mamy największy staw tego kompleksu czyli Czarny Las. Ścieżka przyrodnicza łączy się niebawem z niebieskim i czarnym szlakiem rowerowym. Na grobli rośnie wiele dębów szypułkowych o pomnikowych wymiarach. Las mieszany przechodzi w łęg olszowo-jesionowy – przed wiekami był w tym miejscu staw o nazwie Wilhelmina.

Idąc dalej szlakiem dochodzi się do miejsca, gdzie z trasą łączy się dodatkowo czerwony szlak pieszy. Tu drogowskazy pokazują kierunek do Pomnika Myśliwego i Polany Hubertusa, szlak wiedzie jednak na południe. Dalej kierując się nim dochodzi się do trzeciego punktu widokowego skąd można obserwować stawy Czarny Las i Zofia. Dalej rozlegają się podmokłe stawy i wkraczamy w podmokłe lasy – olsy i łęgi. Na granicy stawu i lasu, tuż przy drodze stoi najpiękniejszy, pomnikowy okaz dębu szypułkowego. Dalej po drodze mija się kilka kanałów doprowadzających i odprowadzających wodę ze stawów. Powoli lasy stają się bardziej suche i przechodzą w grądy i bory mieszane. Po stronie lewej ukryte wśród koron drzew znajduje się gniazdo myszołowa – ptasiego drapieżcy. Wkrótce trasa się kończy zamykając pętlę i prowadzi na zachód w kierunku stacji kolejowej w Krośnicach. Opisaną ścieżkę można pokonywać pieszo lub rowerem w zorganizowanych grupach pod opieką przewodnika. Wejście na groble stawowe, po których nie ma wyznaczonych ścieżek i szlaków jest dozwolone tylko za dodatkową zgodą udzieloną przez kierownictwo Zakładu Rybackiego w Krośnicach.