Śladami św. Jadwigi

Św. Jadwiga była jedną z pierwszych świętych związanych w istotny sposób z Dolnym Śląskiem. W wielu miastach tego regionu od setek lat rozwijał się jej kult. Także miasto Brzeg Dolny od XVII wieku czci św. Jadwigę. Jest tu kaplica jej poświęcona, w której znajduje się kamień, na którym według legend odcisnęła swoją stopę. Kaplica św. Jadwigi zbudowana została u zbiegu alei prowadzących ze Starego Miasta do wsi Warzyń, na zamknięciu widoku alei z Drogą Krzyżową. Kaplica została wybudowana w latach 1665 – 1666. Z biegiem lat stała się miejscem pielgrzymek oddającym hołd św. Jadwidze. Zbudowana została dzięki staraniom i gorliwości religijnej Jerzego Abrahama von Dyhrna, radcy cesarza Leopolda, właściciela miasta. Jerzy Abraham von Dyhrn nieprzypadkowo wybrał właśnie św. Jadwigę na patronkę nowego katolickiego kościoła powstającego w Brzegu Dolnym. Dyhrn był bowiem właścicielem kamienia, na którym św. Jadwiga odcisnęła swoją stopę podróżując z Legnicy do klasztoru w Trzebnicy. Kamień ten do dnia dzisiejszego znajduje się w kaplicy w ołtarzu głównym.

Ślady św. Jadwigi można odnaleźć także w Lubiążu, gdzie jej imieniem został nazwany lasek. Legenda głosi, że księżna Jadwiga przechodziła tędy zawsze, kiedy odwiedzała swojego spowiednika - opata klasztoru cysterskiego. Pewnego dnia, w miejscu w którym przystanęła, spod jej bosych stóp wytrysnęło źródełko, jak się potem okazało z cudowną wodą, mającą moc uzdrawiania. Mieszkańcy Lubiąża zbudowali w tym miejscu studnię, a czerpaną z niej wodą przez stulecia leczyli wszelkie dolegliwości.

Pierwsza wzmianka o tym miejscu datowana jest na rok 1508, kiedy to opat Andreas Hoffman nakazał budowę ujęcia wody i rurociągu zaopatrującego klasztor w wodę. Pod koniec XVII wieku zmodernizowano wodociąg i wybudowano tzw. studnie rurowe. W 1727 r. opat Ludwik Bauch, dla uczczenia Św. Jadwigi zlecił wybudowanie w lasku sześciu kaplic o jednakowym kształcie, pełniących rolę stacji drogi krzyżowej. Były to małe obiekty, założone na planie prostokąta, z jednym sklepionym kolebkowo pomieszczeniem na ołtarz, nakryte dwuspadowym dachem. Ich ślady w postaci resztek fundamentów przetrwały do dziś.