Ciekawostki o innych miejscowościach gminy

Wieś Piotrowice istniała już w XII w. Nazwa tej miejscowości po raz pierwszy została wymieniona po raz pierwszy w 1221 r. Z 1217 roku pochodzi najstarsza wzmianka źródłowa o wsi Piersno oraz Budziszów, zaś o miejscowości Jakubkowice można przeczytać pod datą 1298 jako VILLE JACOBI. Pozostałe wsie wzmiankowane są w podobnych latach: Bogdanów – 1175, Osiek 1200, Siemidrożyce – 1208, Lisowice – 1214, Jarząbkowice – 1317, Chmielów – 1353. Był to okres panowania Piastów Śląskich, a spośród nich protoplasty rodu – Henryka Brodatego. Ten uczynił w owym czasie ze Śląska jedną z najbogatszych dzielnic Polski. Szybko rozwijało się osadnictwo, handel, przemysł. Śląsk wyróżniał się rozwojem gospodarczym, kulturą i bliskimi związkami z Europą Zachodnią.

BOGDANÓW –Miejscowość powstała przed 1175 r. i według przekazów została założona przez hr. Bogdana –„ ville Bogdani”. Bogdanów był wzmiankowany po raz pierwszy  właśnie w 1175 kiedy to została nadany cystersom z Lubiąża. Konwent sprzedał wieś w roku 1177 ale odkupi je już w roku 1202. Przed rokiem 1202 lub 1215 powstał na terenie klasztornych dóbr nowy folwark z dworem, co też znalazło odzwierciedlenie w nowej nazwie wsi – Nova curia. W średniowieczu dobra w Bogdanowie należały do ważniejszych dóbr klasztornych. Konwent utracił je w roku 1810.Stały się one własnością prywatną.

LISOWICE – najstarsze informacje o miejscowości pochodzą z roku 1214 (Licewice) jako o własności szpitala Św. Ducha we Wrocławiu. W późniejszym okresie do 1810 roku Lisowice stanowiły Lenno Biskupa Wrocławskiego.

PIERSNO – Najstarsza wzmianka źrółowa o Pierśnie pochodzi z roku 1217, w związku z przynależnością do parafii w Ujeździe. Kolejny raz wieś wymieniona została w bulli papieża Innocentego IV. Miejscowość w tym czasie należała do klasztoru św. Wincentego we Wrcoławiu. W XIV wieku miejscowość powoli pzechodziła w ręce mieszczan wrocławksich. Z tego okresu pochodzi pierwotny gotycki kościół. Rozbudowany od wschodu (prezbiterium i zakrystia) w późnym klasycyzmie w I poł. XIX w, restaurowany w pocz. XX w, remontowany w 1975 r. Orientowany, murowany, jednonawowy z krótkim prezbiterium zakończonym wielobocznie, z oskarpowaną diagonalnie wieżą, nakryty dachami dwuspadowymi. Nawę przekrywa płaski strop, prezbiterium sklepienie krzyżowe z żebrami. We wnętrzu znajdują sie pozostałości neogotyckiego wystroju oraz nagrobki z 2 poł. XVI w. W roku 1683 roku Piersno należało już do dóbr miejskich Środy Śląskiej. W XIX wieku w miejscowości istniało dominum dworskie. Z roku 1848 pochodzi pierwsza wzmianka o kościele ewangelickim w Pierśnie, którego budowę ukończono ostatecznie dopiero w 1935 roku. Znane jest nazwisko pastora w Pierśnie, którym był Karol Kleinert. W omawianym okresie około 70 procent mieszkańców Piersna było wyznania Ewangelickiego – źródło: www.osiek-info.pl